مطالعات اخیر، نشانگر این نکته می باشد که فلاونوئید های موجود در چای سیاه موجب کاهش خطر ابتلا به سکته و بیماری های قلبی می شوند؛ زیرا به کاهش میزان LDL (کلسترول بد) را که با این نارسایی ها ارتباط مستقیم دارد، تا حد زیادی کمک می کند. وقتی در مورد فواید بهداشتی و درمانی چای های گوناگون بحث می شود، بایستی به یاد داشت که شناخت خواص چای و تحقیقات در این باره هنوز در مراحل ابتدایی خود می باشد.

طرز تهیه چای سیاه و چای سبز

اگر هنگام دم کردن چای مانند انجام دادن مهم ترین امور زندگی ، قدری مراقبت و توجه بیشتری به کار گیرید ، شاهد تفاوت های چشمگیری خواهید شد که از نوشیدن یک فنجان چای لذت بیشتری خواهید برد. رعایت نکات زیر خالی از فایده نیست:

همواره از آب تازه استفاده کنید ؛ زیرا آبی که قبلاً جوش آمده ، اکسیژن خود را از دست داده و نوشیدنی گوارایی را ارائه نخواهد داد. در صورت امکان ، آب را از فیلتر گذرانیده تا کلرین و دیگر مواد ناخالص آن که می توانند بر طعم چای نیز، تأثیر داشته باشند ، زدوده گردند. آب تصفیه شده، چای بهتری را به عمل خواهد آورد.
هنوز هم قوری ، بهترین وسیله برای تهیه چای به شمار می رود . یک قاشق چای خوری چای سیاه برای هر نفر مناسب خواهد بود . ابتدا قوری را با مقداری آب جوشیده بشویید تا گرم شود ، در این صورت ، چای موجود ، خوشمزه تر می شود.
با جوشیدن آب ، آن را بلافاصله روی چای ریخته تا روش دم کردن به بهترین شکل اتمام پذیرد.
توضیحات روی بسته چای را مطالعه کنید تا از زمان دم کشیدن چای که در هر ترکیبی متغیر است ، مطلع شوید. در هنگام دم کردن چای ، درِ قوری را با یک دم کن قوری بپوشانید تا گرمای داخل آن محبوس بماند.
برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره بریزید و در محلی تاریک و به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.برای هر نفر ۱ قاشق مرباخوری چای سبز را در قوری یا لیوان چینی دردار ریخته و به ازای هر یک قاشق، ۱ لیوان آب داغ با دمای ۹۰ تا ۸۵ درجه به آن اضافه کرده و درب آن را به مدت ۴ تا ۶ دقیقه بگذارید، سپس آن را بنوشید. بهتر است جهت جلوگیری از تلخ شدن و حفظ مزه چای تفاله را بعد از آماده شدن جدا کنید. چای سبز مانند چای سیاه نیازی به دم کردن روی حرارت ندارد. چای سبز را می توان با نبات یا کشمش و عسل مصرف نمود و از نوشیدن آن لذت برد.

 

فرم تماس